ابراهيم عليه السلام ، قهرمان توحيد . . . حضرت ابراهيم در راه توحيد دو نوع مبارزه و دو نوع مجاهده دارد . يكى اينكه اين مرد بزرگوار با بت‌پرستىها و با غير خدا پرستىها به هر شكل بود مبارزه كرد ، چه مبارزهء سخت و سنگينى ! تا آنجا كه ابراهيم را در خرمنى از آتش انداختند ؛ يعنى آنچنان عصبانيت و ناراحتىِ محيطِ كفر خودش را به وجود آورد كه از طرف قدرت قاهرهء آن وقت - به نام نمرود - دستور داده شد كه يك فضاى بزرگى را مملوّ از هيزم و ساير مواد محترقه بكنند و يك آتش بسيار بزرگى به وجود آورند . هدف ، تنها كشتن ابراهيم نبود . اگر هدف كشتنش بود ، با دار زدن يا بريدن سرش هم كشته مىشد . هدف ، تنها سوختن او نبود و الّا ابراهيم را در تنور هم مىتوانستند بيندازند . جرم ابراهيم از نظر آنها آنقدر زياد بود كه اگر مىشد او را هزار بار بكشند و زنده كنند ، هزار بار مىكشتند و زنده‌اش مىكردند و باز از نو او را مىكشتند . چون يك نفر را بيش از يك بار نمىشود كشت ، پس بايد در آن يك بار آنچنان هيمنه و عظمت براى كشتن او به وجود آورد كه از خاطره‌ها محو نشود و ديگر ابراهيمى پيدا نشود و خيال ابراهيمى در سرش پديد نيايد . آمدند در يك درّه و يك ميدان بسيار وسيعى چندين روز هيزم و چوب خشك و مواد محترقه جمع كردند و يك كوه به وجود آوردند . بعد همهء اينها را آتش زدند به طورى كه يك انسان نمىتوانست از چند مترى نزديك آن بشود . اين براى